
مترجمین به ترتیب حروف الفبا:سهیل آقازاده.فرهاد فرهنگ فر.محمد حسن مصلی نژاد
Gacela of Unforseen Love
No one understood the perfume
of the dark magnolia of your womb.
Nobody knew that you tormented
a hummingbird of love between your teeth.
A thousand Persian little horses fell asleep
in the plaza with moon of your forehead,
while through four nights I embraced
your waist, enemy of the snow.
Between plaster and jasmins, your glance
was a pale branch of seeds.
I sought in my heart to give you
the ivory letters that say "siempre",
"siempre", "siempre" : garden of my agony,
your body elusive always,
that blood of your veins in my mouth,
your mouth already lightless for my death.
Federico García Lorca
ترجمه ها
هيچكس نفهميد
هيچكس نمي دانست
رايحه لسيك هاي سياه را در برت
كه مرغي از عشق بر دندانت لانه كرده
كه عذابت مي دهد
هزار اسب پارسي به خواب فرو مي غلتند
در قصري از ماه تابان پيشانيت
و در شب هاي چارگانه
كمرگاهت را به آغوش مي كشم
خصم برف ها را
توده اي از بذرها آرميده بودند
ميان ساروج ها و ياسمن ها
و قلبم در تقلا بود با نامه اي از عاج ها
"بانو
بانو
اي باغ رنج هايم
اندامت گريزان است
و خون رگ هايت فوران مي كنند بر دهانم
و لبانت در سوگ پروازم بي فروغند"
هيچ كس تاريكي هاي درخت عطرآگين زهدان تو را باز نشناخت،
هيچ كس ندانست كه چگونه
مرغ مگس خوار را در ميان دندان هاي عشقت رنجانده اي
يكهزار اسب كوچك پارسي را خواب كرده اي،
با آن پيشاني ماهگونت
چهار شب كمرت را در آغوش گرفته ام، در غياب برف و سرما
در ميان ياسمن ها،
بذر نگاهت شاخه داد،
درون قلبم جستم،
نامه هاي نانوشته اي را كه مي گويد "هميشه"
"هميشه" و "هميشه" : باغ زجرهايم،
تن تو هميشه گريز پاست،
خون رگهايت در دهانم،
و دهان تو،
بي فروغ در سوگ مرگ من
عطر ما گنولیای تیره را کسی در زادگاه تو حس نکرد
ناله مرغ زرین پر را کسی از میان دندان های تو نشنید
هزار کره اسب پارسی در میدان به خاک افتادند
با ماه پیشانی تو
و تمام آن شب های چهارگانه
اندام سپیدتر از برف تو را در برگرفتم
از میان سپیدی ها و یاسمن ها
برق نگاه تو جوانه پریده رنگ بذری بود
در قلبم پی نامه های سپید سلام گشتم
تا به تو پیش کش کنم
سلام ! سلام !
اینک این گلشن احتضار من
و آن تن همیشه گریزان تو
ای آنکه سرخی رگ هایت در کام من
و دهانت تاریک از برای فنای من